Άλλη μια ήττα γνώρισε η ομάδα μας απέναντι στον Παναθηναϊκό σε ένα παιχνίδι όπου όποτε ήθελαν οι αντίπαλοι μας πατούσαν γκάζι. Το έτσι και αλλιώς δύσκολο παιχνίδι έγινε ακατόρθωτο με τις απουσίες των Κάμινγκς, Καββαδά, Ντραγκίσεβιτς ...και του Σανικίντζε. Η μόλις με 16 πόντους ήττα σύμφωνα με τον ρεαλισμό που θέλει να δείχνουμε ως οπαδοί ο κόουτς Πρίφτης μάλλον θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Άλλωστε ακολουθεί ακόμη ένας "τελικός" με την Βιλερμπάν όπου εκεί έχει επικεντρωθεί το ενδιαφέρον όλων μας...

Μπορεί να έλειπαν σημαντικοί παίκτες για την ομάδα μας αλλά αυτό που δεν έλειπε σήμερα ήταν ο ξεκάθαρος προσανατολισμός στην άμυνα μας. Οι παίκτες μας άφησαν το τρίποντο στους αντιπάλους του, ο Παναθηναϊκός ήταν  άστοχος και κακός στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα και αυτό βοήθησε ώστε να μην διασυρθούμε. Το αναγκαστικά περιορισμένο ροτέισον βοήθησε ως ένα βαθμό τους παίκτες μας ώστε σε μερικά χρονικά διαστήματα να παρουσιαστούν ανταγωνιστικοί αλλά μέχρι εκεί. Το επιθετικό πλάνο σε πολύ πιο εύκολα παιχνίδια δεν αποδίδει οπότε και σήμερα οι 54 πόντοι ήταν μια φυσιολογική συγκομιδή. Ενώ δόθηκε και η ευκαιρία για επένδυση στο μέλλον με τους Φλιώνη και Χρηστίδη να πέρνουν χρόνο...

Εξαρχής η αποστολή μας ήταν δύσκολη και κανείς δεν ήλπιζε σε κάτι θετικό από τον σημερινό αγώνα. Παρόλα αυτά όταν βλέπεις την ομάδα να μειώνει στους 4 πόντους περίπου 5΄πριν την λήξη και αντί να βλέπεις μια σπίθα, ένα τρελό όνειρο να αγγίξουν το θαύμα οι παίκτες βλέπεις την ολική κατάρρευση στα εναπομείναντα λεπτά μάλλον το πρόβλημα στον ΑΡΗ έχει να κάνει με κάτι πολύ διαφορετικό από τους τραυματισμούς. Οι "επιμέρους στόχοι" μάλλον επιτεύχθηκαν σήμερα, οπότε με μπόλικη "υπερηφάνεια" #synexizoumemazi...Όσο για τα "κοράκια" τα λόγια είναι περιττά...